Koty Maine Coon mają charakterystyczne pędzelki na końcach uszu. Dopuszcza się wszystkie odmiany barwne, ale najbardziej rozpowszechniona jest tabby. Maine Coon jest kotem zrównoważonym, ale jednocześnie aktywnym. Interesuje się wszystkim, co wokół niego się dzieje. Ale woli się bawić sam, nie znosi obecności obcych. Mimo wielkiej i mocnej budowy nie jest agresywny. Bardzo charakterystycznie miauczy - wydaje serię dźwięków podobnych do treli.

Koty domowe nigdy nie stały się obiektem celowej selekcji, dlatego też istnieją w ogromnej różnorodności w porównaniu z tymi rasowymi. Ze względu na fakt, że koty zwykłe niepoddane zostały selekcji, odznaczają się one najróżniejszymi cechami charakteru.

Koty domowe wyróżniają się średniej wielkości ciałem, okrągłą głową, wielkimi, okrągłymi oczami oraz średniej wielkości ogonem. Ubarwienie kota pospolitego obejmuje praktycznie wszystkie możliwe kolory. Brak cech charakterystycznych, obecnych u okazów hodowlanych.

Początki rasy datowane są na około 6000 rok przed narodzeniem Chrystusa. Około 2000 lat p.n.e. koty pospolite hodowane były już w Egipcie, zaś około 500 lat p.n.e. doszło do ich rozpowszechnienia w Europie Środkowej, Grecji. Swoją rosnącą popularność rasa zawdzięcza przeznaczeniu kotów, które w owym czasie były do polowania na gryzonie, będące zagrożeniem dla ludzi.

Koty Mainkun powstały z krzyżówki amerykańskiego kota pospolitego z kotem typu angora. Ale oprócz prawdziwej historii wiele powstało legend związanych z pojawieniem się tej rasy. Według 1-dnej, Mainkun urodził się z romansu szopa (ang. coon) z dziką koteczką z okolic Maine. Inna mówi o tym, że Mainkun przybył do Ameryki na statkach wikingów.